Fotobijschrift: Gezinshuisouder en jeugdzorgprofessional Harm met op zijn rug Gabriel en naast hem gedragswetenschapper Eefje
“Eerst woonden we als pleeggezin in een ander huis en toen kwamen we hier” vertelt de 14-jarige Gabriel, die sinds zijn zesde bij Harm en Randy woont. Harm zegt lachend: “Ja, we zijn in 2022 een traject ingegaan om als gezinshuis verder te gaan. Dat betekende een diepgaande screening doorlopen, een ondernemingsplan schrijven, een bedrijfsvorm kiezen, veiligheidschecks ondergaan en een geschikte woning vinden, liefst instapklaar.”
Dat laatste bleek lastig. Ze vonden dit ‘klushuis’. “Het was echt veel werk”, herinnert Gabriel zich. “Alles moest verbouwd worden.” Harm knikt: “We moesten een fijne woonplek loslaten en met alle kinderen verhuizen. Dat was een grote stap. Maar echt gestrest zijn we niet geweest.” Gabriel: “Ik hielp ook mee om alles voor elkaar te krijgen. De kleintjes bezighouden, spelletjes doen, even naar buiten of de vaatwasser uitruimen. Ja dat heb je zo als oudste.”
Een nieuwe start
Gabriel weet dat dat niet overal zo gaat. Hij woonde eerder op een groep in Bladel en daarna in een gezinshuis in Oss, waar hij uiteindelijk niet kon blijven. Vervolgens kwam hij bij Harm en Randy terecht. Gabriel voelt zich op zijn plek, al is het soms druk. “Vooral op woensdagmiddag is het hier een gekkenhuis, dan is iedereen thuis”, zegt hij. Harm vult lachend aan: “Leuk hoor, zo’n gezinshuis… alleen die kinderen.” Gabriel moest in het begin wennen aan die humor maar inmiddels hoort het er gewoon bij. In het nieuwe huis heeft Gabriel zijn eigen kamer. “Ik mocht die zelf inrichten. Een eigen bed, echt mijn eigen plek. Dat is fijn. Als het me te veel wordt, ga ik naar mijn kamer. Die moet ik trouwens ook zelf schoonmaken”, zegt hij met een glimlach. Volgens Harm draait het in huis om samen doen en elkaar ruimte geven. Humor speelt daarbij een belangrijke rol. “Je moet dingen ook kunnen relativeren.”
Samenwerken aan ontwikkeling
Gedragswetenschapper Eefje van Combinatie Jeugdzorg is nauw betrokken bij het gezin. Zij komt regelmatig langs en ondersteunt waar nodig. “Als ik hierheen rijd, word ik al blij,” vertelt ze. “De samenwerking is heel prettig. Harm en Randy zijn open en eerlijk en bespreken alles. Mooi hoe zij in het leven staan, doorzettingsvermogen hebben en heel oprecht zijn.” Harm: “De kindjes kunnen heel heftig gedrag laten zien en vragen om een eigen aanpak. Het is fijn om met Eefje te sparren over opvoedvragen die we hebben. Samen kijken we wat ieder kind nodig heeft om zich zo goed mogelijk te kunnen ontwikkelen.”
Meer dan een gezin
“Ik ben fulltime thuis, Randy heeft twee fysiotherapiepraktijken en daarnaast hebben we allebei onze eigen verantwoordelijkheden, dat is belangrijk.” Ook hun persoonlijkheden vullen elkaar aan. “Ik ben wat chaotischer, Randy juist gestructureerd. Dat werkt goed samen. Een gezinshuis runnen is meer dan alleen samenleven. “Het is ook een echt bedrijf”, legt Harm uit. Het gezinshuis van Harm en Randy is verbonden aan Combinatie Jeugdzorg via Gezinshuis.com en voldoet aan het Keurmerk Gezinshuizen dat borgt dat er kwalitatief hoogwaardige zorg wordt geboden aan de kinderen in het gezinshuis. “Het vraagt veel organisatie en afstemming.” Iedere drie weken is er bezoek van de ouders van de kinderen, bijna dagelijks is er overleg met de diverse voogden, de kinderen moeten naar school, hebben zwemles, gaan naar de orthodontist. Daarnaast zijn er hulpverleningsplannen, evaluaties over hoe het gaat, contacten met de GGZ, Combinatie Jeugdzorg en Gezinshuis.com. “Mooi vind ik het om met zoveel verschillende mensen te communiceren en eindeloos planningen te maken om alles voor elkaar te krijgen.” Ook familie speelt een grote rol. Ouders, schoonouders, broers en zussen springen regelmatig bij. “We eten vaak samen, dat maakt het ook gezellig.”
Zo gewoon mogelijk
Ondanks de professionaliteit blijft het uitgangspunt duidelijk: een zo normaal mogelijk gezinsleven. “We proberen het leven hier zo gewoon mogelijk te laten verlopen,” zegt Harm. “Er zijn rustige periodes, maar ook drukke tijden, zoals de feestdagen. Dan is het soms echt aanpoten.” Toch overheerst het positieve. “Iedereen mag hier zichzelf zijn. We proberen de kinderen mee te geven wat ze nodig hebben om zelf de wijde wereld in te gaan. We houden van de kinderen en vinden het mooi om met ze op te trekken.” Die combinatie van betrokkenheid, structuur en relativeringsvermogen vormt de basis van het gezinshuis. “We doen wat we zeggen en zeggen wat we doen,” concludeert Harm. “En we doen het samen.”