‘Wij zijn geraakt door de impact die we kunnen hebben’ (weekend-/ vakantiepleegzorg)

Toen ik begin 2018 de oproep van Pleegzorg op Facebook zag, speelden we al best lang met de gedachte om pleegouder te worden. Ik denk dat het informatiepakket al ruim twee jaar in de la lag. Aangevraagd, doorgekeken, maar op de een of andere manier was het nog niet het goede moment: te druk met werk, nog te veel te klussen in huis, je kent het wel. De oproep was voor een weekend-/vakantiepleeggezin voor een jongen van 12 uit Eindhoven. Ik was ineens zo geraakt. Zo dichtbij huis, kun je van betekenis zijn voor iemand. Ik checkte de datum voor de eerstvolgende informatieavond en meldde ons aan.

Weekend-/vakantiepleegzorg

Tijdens deze avond besloten we eigenlijk meteen dat we ervoor wilden gaan. We beseften dat de beperkingen die wij zagen er eigenlijk niet toe doen. Je leven hoeft namelijk niet perfect te zijn. En dat wat je wel moet hebben als pleegouder, hadden we: een thuis met een extra kamer, een stabiel gezin en liefde en aandacht te geven. We hebben zelf best een druk gezin. Zo werkt Eddie fulltime en ik 32 uur. Samen hebben we een zoon van 17 die ook zijn eigen leven heeft. Weekend-/vakantiepleegzorg past daarom het beste bij ons.

Eerlijk en realistisch

In eerste instantie zijn we inderdaad het voorbereidingstraject gestart om de jongen uit de oproep op te vangen. Hij had alleen zijn moeder die MS had. Zelf ging hij naar speciaal onderwijs en had diabetes. Dat maakte het ook lastig om een passend gezin voor hem te vinden. Maar wij wilden het graag proberen. Voor de zomer hebben we stapje voor stapje kennisgemaakt, we kregen uitgebreide instructies bij de diabetesverpleegkundige en ook zijn moeder was positief. Toch bleek de situatie uiteindelijk zo urgent dat zorginstanties moesten besluiten dat hij permanent uithuisgeplaatst moest worden. En helaas ging dat, om begrijpelijke redenen, met veel weerstand gepaard. Dat komt dan wel binnen. Je voelt je in korte tijd zo betrokken bij een kind en zijn situatie, het liefst wil je hem dan meteen in huis nemen. Maar als kersverse, nog onervaren pleegouders, moesten we ook eerlijk en realistisch zijn: dat was teveel voor ons.

Eerste plaatsing

Inmiddels zijn we twee jaar verder en komt al bijna een jaar iedere maand een leuk en eigenwijs mannetje van 11 bij ons logeren. Er is sprake van vrijwillige weekend-/vakantiepleegzorg om zowel hem als papa en mama af en toe even wat ruimte te geven. En het gaat supergoed in alle opzichten. Hij is dikke maatjes met Pluk, onze ruwharige teckel. Zodra hij binnenkomt checkt hij op het krijtbord in de keuken wat we eten. Niet onbelangrijk natuurlijk ;-). We doen spelletjes aan de keukentafel en onze eigen puber doet gezellig mee. Ook voor ons is zo’n weekend even lekker een versnelling terugschakelen.

Wederzijdse impact van pleegouderschap

Het contact tussen zijn ouders en ons loopt fijn. Wij hebben zo ontzettend veel respect voor de moedige beslissing van deze ouders om hulp te aanvaarden. We zijn erg geraakt door de impact die we kunnen hebben als weekend-/vakantiepleeggezin. Dat we pleegouders geworden zijn, heeft ons zelf ook veel gebracht. Als je een kind krijgt, doe je geen cursus en je krijgt er geen handleiding bij. Tijdens het hele voorbereidingstraject van Combinatie Jeugdzorg, de Pleegzorgcarrousel en de trainingsavonden over bijvoorbeeld hechting, hebben we zo veel geleerd waar we ook als ouders en in andere relaties wat aan hebben. Eigenlijk zou iedereen zo’n traject moeten volgen!

 

Eddie en Silvia
Pleegouders